నా కలత

ఏమిటో ఈరోజు మనసు
కలతలో పడింది
నేస్తమా ఎప్పుడు నీ రాక అని
ఎదురు చూడలేక
మనసు కలత చెందుతుంది
వొంటరిని చేసి మది
నీ వెంటే వొచ్చేసింది
నీవులేని మాటలు నాకెందుకు
అని మూగపోయింది నా కంప్యూటరు
నిన్ను బాధపెట్టాలని కాదు మిత్రమా
నాలోని బాధ వెలికి తీస్తే
నీ మోము చిన్న బోతుందేమో అని
కాని అంతలోనే చిరు బాధ
నా కంటి నుండి జారి పోతుంటే
ఆగమనలేక ఆపుకోలేక రాసుకున్నా
చిరు కవితలో నా కలత
తీరునేమో అని ఆశగా

దీరువు

ఓదార్పు కోసం నీ దరి చేరితే
తిరిగి నీకే ఓదార్పు నవ్వాలని భయము
కనుచూపు లలో ఉండాలంటే ముందు
నేను కనురెప్పని కావాలి
కాని కాలేను కంటి చూపు లేని దాన్ని
నీకేమి చూపునవుతా
అని అక్కడే ఆగిపోయింది
కలహంస కదలికే లేకుండా
చిరునగవు మోముతో
చెదరని దీరువులా
చల్లని చూపులతో

అలిగేవా చందమామా

నువ్వలిగావని నేను అలోచించనా
లేక అలుకలోనే నా నేస్తాన్ని వెతకాలని చూసి
అలుకలో ఎంత బాగున్నావో అని ఊహించుకోన
అలిగిన వేళ సాగరం అలలలనే మరచి
అనంత లోతుల్లో దాగుండు నని
వెతుకులాడిన నా కనులలో
నీ రూపు కడలి తరంగం లా
చల్లని వెన్నలలో సంద్రం లో
చందమామ నీడలా కదలిందని
కనుగొన్నానని చెప్పనా
ఆ అలుకలో నా నేస్తం
చందురుని చందం
అని మురిసిపోనా ?