సదా కోరుతున్నా

""అవుతానో కానో తెలీదు
నిజమైన కవయిత్రిని
కాని పొందుతున్నాను
మీ అందరి ఆదరాభిమానాలని
ఇలా ఉండాలి కలకాలం
అని సదా కోరుతున్నా
ఆ సాయి నాధుని
నిలుపుకోవాలి అని ఆశిస్తున్నా
నా మనస్సుని
గర్వమనే గాలి అహం అనే ధూళి
సోకవోద్దని ప్రార్ధిస్తూ
ఈ సంతృప్తి చాలు దేవా కడదాకా
అనుకుంటున్నా "

ఎవరికి ఎవరం

" జీవితం లో ఎవరికి ఎవరం కాము
అనుకుంటూనే అవుతున్టాము
తెలీని దగ్గర తనం తో
అనుకోని బంధాలు స్నేహాలు
కలుపుతున్నాయి ప్రతి ఒక్కరిని
అందులోనే వెతుక్కుంటాము
మనవాళ్ళని స్నేహం కోసం ఒకరైతే
బంధం కోసం వేరొకరు
ఇలా కలుపుకుంటూనే ఉంటాము
కడ దాకా కాదనగలవా ? "

సాలెగూడు

మనసులోని భావం
మదిలోనే ఆగిపోతుంది
సంఘం లోని కట్టుబాట్లకి.
పురివిప్పిన నెమలిలా
తెలుపాలని అనిపిస్తుంది
కాని ఎక్కడో ఆగిపోతుంది
ఈ సంఘమనే సాలె గూడులోంచి
బయటికి రాని ఈ మనస్సు
పలుక లేక మూగవోయింది